inleiding
Autisme
is iets wat ingebakken is.
Door welke oorzaak dan ook ontstaan.
Met voeding of
medicijnen is soms enige invloed uit te oefenen.
Met het accepteren van autisme
komt de vraag hoe we ermee om
kunnen gaan.
Het
is als met mensen die een vreemde taal spreken, je begrijpt
ze niet. Maar omgekeerd is dat ook het geval, zij begrijpen jou niet.
Als je nu die taal gebruikt die beide partijen begrijpen, dan kun je
elkaar wel verstaan.
Voor sommigen zullen dat plaatjes zijn, bijvoorbeeld picto's.
Voor anderen een structuur zoals een schema, tabel of agenda.
Nog weer anderen hebben genoeg aan een andere wijze,
concreter, van taalgebruik of van vraagstelling.
Iedereen is een individu op zichzelf
met aangeboren eigenschappen
en aangeleerde vaardigheden. Het is zaak om zo goed mogelijk
in de huid van die ander te kruipen.
Pas als je aanvoelt hoe de ander op iets zal reageren ben
je op de goede weg om elkaar niet alleen te verstaan
maar ook te begrijpen.
Moeilijk, hoor, denk daar nu eens een hele dag aan bij alles
wat er gebeurt. En het beroerde is dat een autistisch iemand
bepaalde vaardigheden mist. Hierdoor moet de andere partij
zich anders opstellen dan normaal om de communicatie op gang
te houden. Het lijkt dan van één kant te moeten komen.
Maar
vergeet niet dat bij een autistisch mens dikwijls alles al op
topniveau draait om de
wereld om hem heen te kunnen volgen.
Het komt dus toch van twee kanten.